Chciałabym nic nie myśleć. Chciałabym tylko zanurzyć się w tym cudownym błękicie nad moją głową, zachłysnąć się nim bez reszty i utonąć w pianie białych chmur. Chciałabym nie martwic się egzaminami, wypełnianiem zeznań podatkowych, brakiem benzyny w baku i niedziałającym pilotem do bramy... Chciałabym słońca, gorącego, drgającego powietrza nad ziemią, popołudniowego rozleniwienia przy kawie na słonecznym tarasie i śmiechu, i radości, i życia. Do lata, do lata piechotą będę szła...